چشم امید
خدای من!
گناهانم لباس خواری بر تنم کرده است ودوری از تو،درماندگی را آرایشم شده وافزونی لجن گناهانم،ماهی دلم را میرانده است.ای نهایت آرزوهایم!ای زیباترین مطلوبم!ای تنها پاسخ گویم و ای محبوب دلم!ماهی دلم را با جریان زلال توبه پذیری ات زنده گردان.من اینک با بال های تواضع به بارگاه تو بازگشته ام وپیشانی خشوع وخواری بر درگاه قدرتت نهاده ام.اگر از در رحمت خویش برانی ام،به کدامین در پناهنده شوم واگر از قله ی مهربانی ات فروافکنی،به کدامین دامنه بگریزم؟ای بزرگ بخشاینده ی گناهان بزرگ وای به هم آورنده وپیوند زننده ی استخوان های شکسته!از عظیم گناهانم،هلاک کننده هایش را ببخش واز قبیح رازهایم،رسواکننده هایش را بپوشان ومرا در گرمای قیامتت،از خنک گوارای عفوت بنوشان.
خداوندا!بلند پرده ی زیبای گذشتت را برچشمان گنهکار خسته ام،دریغ مکن.
حق خشنودی از آن توست،تویی که با باران رحمتت،غبار گناهان را از صفحه ی دل می شویی.
خدایا!با ابر بردباری ات بر بی کران دشت گناهانم بگذر وبا وجود آن چه فقط تو می دانی،برسرم دست مدارا بکش.
معبود من!تویی که بندگان را به بارگاه عفوت،دری گشودی وتوبه اش نامیدی وفریاد زدی که: ((مردمان به سوی من آیید،آمدنی نادمانه وعاشقانه)).
خدای من!اگر گناه از بنده،زشت است اما عفو که از سوی تو زیباست.
معبودم!من اولین عصیان گر تو نیستم که بر او بخشیدی ودر سایه ی ابر احسانت بر او باریدی.
ای دریابنده ی درماندگان!ای دردسوز دردمندان!وای بزرگ نیک پردازان!ای داننده ی هرچه پنهان وای زیبا پوشاننده ی هر آشکار ونهان!تو را میانجی گناهانم برگزیدم واز میان هر آن چه که هست،برای ورود به درگاه رحمتت،تورا برگزیدم.
خدایا!استجابت کن دعای مرا ومسوزان ریشه ی نهان آرزویم را وبپذیر رجعت مرا وبپوشان فضیحت مرا،ای پذیرنده ترین پذیرندگان!وای پوشنده ترین رازپوشان!وای مهرگسترترین مهربانان!
منبع:((مناجات خمس عشر))
