خداوندا
تو میدانی که انسان بودن و ماندن چه دشوارست چه رنجی میکشد آن کس که انسان است و از احساس سرشار
دوست عزیز سلام
ورود شما را به وبلاگم خوشآمد میگم
امیدوارم مطالب وبلاگ مورد استفادهی شما قرار بگیره
خوشحال میشم با نظراتتون منو یاری کنید
کاش من بودم و کاش
تو برای دل بشکسته من می خواندی
کاش غم در دل ما هيچ نبود ، يا که تو
لحظه ای چند کنار دل من می ماندی
کاشکی پنجره ای پزده نداشت
تا نگاه من تنهای غريب در دلت ،
بذری از مهر و محبت می کاشت
کاشکی گرمی دشت تو مرا می پرسيد
تا که سرمای غم از کلبه ويرانه من بر ميداشت
اينهمه کاش که فريادزدم
کاشکی روزنه ای رو به حقيقت می داشت
که می ریزد
این سرخ
در خون من
یعنی راه رفتن تو در کوچه های باورم
آزادی یعنی اینکه
بگویی هستی
و گرنه دیوار بسيار
چقدر دورغ گفتنت زیباست
دلتنگم
که تو نیستی
تا حرفی تازه را
در پیچ موهایت بنویسم
رنگ آبی آسمانیت را
چگونه بنوشم
با سکوت لحظه های بارانیت
دنیا از تو
و تو از من
عبور خواهی کرد
و دواسب
در قابی ماندنی
در پسکوچه های نرسیدن به دنبال هم می گردند
و تو
هنوز تسبیحت را شماره می کنی!
|
هیچکس نیست به ساحل پیدا لکه ای نیست به دریا تاریک که شود قایق اگر آید نزدیک .
مانده بر ساحل قایقی، ریخته بر سر او، پیکرش را ز رهی نا روشن برده در تلخی ادراک فرو . هیچکس نیست که آید از راه و به آب افکندش . و در این وقت که هر کوهه آب حرف با گوش نهان می زندش، موجی آشفته فرا می رسد از راه که گوید با ما قصه یک شب طوفانی را .
رفته بود آن شب ماهی گیر تا بگیرد از آب آنچه پیوند داشت با خیالی در خواب
صبح آن شب، که به دریا موجی تن نمی کوفت به موجی دیگر چشم ماهی گیران دید قایقی را به ره آب که داشت بر لب از حادثه تلخ شب پیش خبر پس کشاندند سوی ساحل خواب آلودش به همان جای که هست در همین لحظه غمناک بجا و به نزدیکی او می خروشد دریا وز ره دور فرا می رسد آن موج که می گوید باز از شبی طوفانی داستانی نه دراز |
مرد خسيسى تمام پولهايى که در زندگى به دست آورده بود را جمع کرد بود و در خرج کردن آن، نهايت خست را به خرج میداد. قبل از مرگش، همسرش را صدا کرد و به او گفت: «وقتى من مُردم، از تو میخواهم که تمام پولهايم را همراه جنازهام در قبر بگذارى. دلم میخواهد پولهايم را در زندگى پس از مرگم همراه داشته باشم.» او سپس زنش را قسم داد که اين کار را حتماً بکند.
چند ماه بعد، مرد خسيس از دنيا رفت. در مراسم خاکسپارى، همسر و افراد خانواده و دوستانش بالاى جنازه او ايستاده بودند. وقتى مراسم تمام شد میخواستند بر روى جنازه خاک بريزند، همسرش گفت: «لطفاً دست نگهداريد!» سپس جعبهاى را از کيفش بيرون آورد و آن را همراه جنازه همسرش درون قبر قرار داد.
در راه بازگشت به خانه، يکى از دوستان زن از او پرسيد: «میدونم اينقدر احمق نيستى که تمام پولهاشو توى قبر گذاشته باشى.» زن وفادار جواب داد: «ببين! من يک آدم مذهبى هستم و به قسمى که خوردم عمل میکنم. بنابراين تمام پولهايش را همراهش در قبر گذاشتم.»
دوستش گفت: «منظورت اينه که تمام پولهاش توى همون جعبه کوچکى بود که توى قبر گذاشتی؟» زن پاسخ داد: «البته!» و ادامه داد: «من تمام پولهاشو به حساب بانکى خودم واريز کردم و براش يک چک به همان مبلغ نوشتم و همراهش توى قبر گذاشتم که اون دنيا نقد کند و خرجش کند.»
|
تمام موجودات زنده دارای یک سازوکار زمان سنجی یا «ساعت» هستند که دورههای فعالیت و استراحت آنها را کنترل میکند. این ساعتها که به نام «چرخههای زیستی» خوانده میشوند، به دوره فرایندهای فیزیولوژیک و بیولوژیکی که در یک جدول زمانی تقریباً 24 ساعته نوسان دارند، اشاره میکنند. شما احتمالاً خودتان نیز متوجه این تغییرات در بدن خود شدهاید، احساس انرژی وهوشیاری بیشتر در طول روز و خستگی و کمبود انرژی در ساعات شب. چگونه بدن شما «ساعت را نگه میدارد؟» وقتی نور خورشید نباشد چه اتفاقی میافتد؟ نکتههایی برای به خاطر سپردن
ترجمه: کلینیک الکترونیکی روانیار منبع “Body Clocks Environmental and Biological Rythms”, Kendra Van Wagner, 2007 |
| دوستای خوب مثل ستاره ها هستند حتی وقتی نمیبینیشون بازم خیالت راحته که سر جاشون هستن | |
|
|
| نشانی | |
|
خانه دوست کجاست ؟ در فلق بود که پرسید سوار آسمان مکثی کرد رهگذر شاخه نوری که به لب داشت به تاریکی شن ها بخشید و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت نرسیده به درخت کوچه باغی است که از خواب خدا سبزتر است و در آن عشق به اندازه ی پرهای صداقت آبی است می روی تا ته آن کوچه که از پشت بلوغ سر بدر می آرد پس به سمت گل تنهایی می پیچی دو قدم مانده به گل پای فواره جاوید اساطیر زمین می مانی و ترا ترسی شفاف فرا می گیرد در صمیمیت سیال فضا خش خشی می شنوی کودکی می بینی رفته از کاج بلندی بالا جوجه بردارد از لانه نور و از او می پرسی خانه دوست کجاست؟
سهراب سپهری |
می خروشد دریا