چقدر سخته تو چشای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید وبه جاش یه زخم همیشگی رو به
قلبت هدیه داد زل بزنی وبه جای اینکه لبریز کینه ونفرت شی حس کنی که هنوزم دوسش داری.
چقدر سخته دلت بخواد سرتو باز به دیوار تکیه بدی که یه بار زیر آوار غرورش همه ی وجودت له شده.
چقدر سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی اما وقتی دیدیش هیچ چیزی جز سلام نتونی بگی.
چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبور شی بخندی تا نفهمه
که هنوزم دوسش داری
چقدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ دیگری ببینی وهزار بار تو خودت بشکنی وآنوقت آروم زیر لب بگی
گل من باغچه نو مبارک
